بیش از ۵۰ روز از اختلال و محدودیت گسترده در دسترسی کاربران ایرانی به اینترنت بین‌الملل می‌گذرد؛ وضعیتی که نه‌تنها ارتباطات روزمره را مختل کرده، بلکه به شکل مستقیم معیشت دیجیتال و جریان آزاد اطلاعات را نیز تحت فشار قرار داده است. در این میان، آنچه بیش از همه جلب توجه می‌کند، شکل‌گیری بازاری پرهزینه و بی‌ضابطه برای دسترسی به حداقل‌های اینترنتی است؛ بازاری که هزینه آن را کاربران عادی می‌پردازند.>