پوران درخشنده با سینمای مسئله‌محور خود، فراتر از مرزها رفته و دردهایی جهانی را در بافتی بومی روایت کرده است. او نه با تکیه بر پیچیدگی‌های فرمی، بلکه با شجاعت در بازنمایی تابوهای اجتماعی و نگاهی روان‌شناختی، میراثی ماندگار و جریان‌ساز در سینمای ایران بنا نهاده است.>