این روزها صداوسیما بیش از آنکه شبیه یک رسانه عمومی برای همه مردم باشد، به تریبونی عصبی، پرتنش و یک‌سویه تبدیل شده است؛ رسانه‌ای که به جای آرام‌کردن افکار عمومی در روزهای بحران، گاهی خود به بخشی از تولید اضطراب، خشم و دوقطبی تبدیل می‌شود.>